Van onze advocaat executeur. Het Gerechtshof Den Haag heeft op 14 augustus 2018 uitspraak gedaan over een vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis? Was sprake van een juridische misslag? Was de taak van de executeur voltooid?
Appellanten vorderen dat het hof in het incident de uitvoerbaar bij voorraadverklaring van het vonnis van 20 september 2017 zal schorsen ex artikel 351 Rv.
Schorsing tenuitvoerlegging uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis? Juridische misslag? Taak executeur voltooid? Executeur bevoegd tot verdeling nalatenschap?
Het hof overweegt als volgt.
Bij de beoordeling van een incidentele vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis op de voet van artikel 351 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) geldt in het licht van de rechtspraak van de Hoge Raad (HR 30 mei 2008, HR:2008:BC5012 en HR 20 maart 2015, HR:2015:688) het volgende:
(I) De eiser(s) in het incident moet(en) belang hebben bij de gevorderde schorsing van de tenuitvoerlegging.
(II) Bij de beoordeling moeten de belangen van partijen worden afgewogen in het licht van de omstandigheden van het geval.
(III) Bij deze afweging moet ervan worden uitgegaan dat een partij die een uitvoerbaar bij voorraad verklaard vonnis heeft verkregen, in beginsel bevoegd is dat vonnis te executeren, ook indien tegen het vonnis hoger beroep is ingesteld.
Uitgangspunt zijn de bestreden beslissing en de daaraan ten grondslag liggende vaststellingen en oordelen. De kans van slagen van het tegen die beslissing aangewende rechtsmiddel blijft in beginsel buiten beschouwing.
Dit kan anders zijn indien het bestreden vonnis, waarvan beroep is ingesteld, klaarblijkelijk berust op een juridische of feitelijke misslag dan wel indien na de bestreden beslissing feiten of omstandigheden zijn voorgevallen of aan het licht gekomen, die kunnen rechtvaardigen dat van die eerdere beslissing wordt afgeweken.
(IV) Indien in de vorige instantie een gemotiveerde beslissing is gegeven over de uitvoerbaarverklaring bij voorraad, zal de incidenteel verzoeker die wijziging van deze beslissing wenst, aan zijn verzoek feiten en omstandigheden ten grondslag moeten leggen die bij de door de vorige rechter gegeven beslissing niet in aanmerking konden worden genomen doordat zij zich eerst na de uitspraak van de vorige rechter hebben voorgedaan, en die kunnen rechtvaardigen dat van die eerdere beslissing wordt afgeweken.
(V) Indien in de vorige instantie geen gemotiveerde beslissing is gegeven over de uitvoerbaarverklaring bij voorraad, geldt de hiervoor onder (IV) vermelde eis niet en dient te worden beslist met inachtneming van het hiervoor onder (I)-(III) vermelde.
Nu de rechtbank geen gemotiveerde beslissing heeft gegeven over de uitvoerbaarverklaring bij voorraad, dient het hof te oordelen met inachtneming van het in de vorige rechtsoverweging onder (I)-(III) vermelde. Het hof oordeelt als volgt.
Het hof is van oordeel dat er geen sprake is van een juridische en/of feitelijke misslag waar het betreft hetgeen appellanten aanvoeren met betrekking tot het al dan niet aanvaard hebben door geïntimeerde van de schenkingen.
Immers, van een juridische of feitelijke misslag is pas sprake indien de uitspraak van de rechter in eerste aanleg op een vergissing berust en niet indien een andere dan de door de rechter in eerste aanleg gedane uitspraak mogelijk zou zijn geweest.
Voorts stellen appellanten dat de rechtbank ten aanzien van de verdeling van de inboedel buiten de rechtsstrijd is getreden. Door partijen is niet verzocht om verdeling van de inboedelgoederen. Dit is in dit stadium van de afwikkeling (vereffening) van de nalatenschap ook niet mogelijk.
Nu de executeurs een ruimschoots verklaring hebben afgelegd en zij bevoegd zijn de opeisbare schulden van de nalatenschap te voldoen, hoeft de nalatenschap niet te worden vereffend overeenkomstig afdeling 4.6.3 en zijn zij in functie gebleven.
Totdat de onderhavige procedure is afgerond en er duidelijkheid is verkregen omtrent de vermeende schenking(en) zit de nalatenschap nog in de vereffeningsfase en dienen de juridische kosten die worden gemaakt door appellanten in hun hoedanigheid van executeurs ten laste van de nalatenschap te komen.
Appellanten zijn in hun hoedanigheid van executeurs-testamentair niet bevoegd tot verdeling over te gaan, nu zij niet zijn benoemd tot afwikkelingsbewindvoerder.
Verdeling van de nalatenschap kan pas plaatsvinden nadat alle schulden van de nalatenschap zijn voldaan en de taak van de executeur is beëindigd. Het vonnis berust aldus klaarblijkelijk op een juridische en/of feitelijke misslag, aldus de advocaat van appellanten.
Naar het oordeel van het hof is er ten aanzien van de gevorderde verdeling van de (inboedel)goederen wel sprake van een klaarblijkelijke juridische misslag.
Het hof begrijpt dat appellanten naar voren brengen dat zij hun werkzaamheden als executeurs nog niet hebben voltooid en dat derhalve nog niet kan worden verdeeld.
Het hof oordeelt hierover als volgt.
De taak van de executeurs is nog niet geëindigd.
De executeurs zijn de vertegenwoordigers van de erfgenamen in en buiten rechte.
Ingevolge artikel 4:145 lid 2 BW betreft het een privatieve bevoegdheid, inhoudende dat zolang de taak van de executeurs niet is geëindigd, de erfgenamen niet bevoegd zijn.
Tot de taak van de executeurs behoort niet het verdelen van de nalatenschap.
Dat de nalatenschap door geïntimeerde beneficiair is aanvaard leidt in dit geval niet tot het einde van de taak van de executeurs op grond van artikel 4:149 lid 1 letter d BW, omdat de executeurs onweersproken hebben aangevoerd dat de nalatenschap ruimschoots voldoende is als bedoeld in artikel 4:202 lid 1 letter a BW. De nalatenschap hoeft niet te worden vereffend.
Wilt u de gehele uitspraak bekijken? Klik dan hier.
Heeft u een vraag over de vereffening en verdeling van een erfenis, over de taken en bevoegdheden van de executeur, over de schorsing van een vonnis of over een juridische misslag, belt u dan gerust onze advocaat executeur op 020-3980150.